Çocukların Ağlama Nöbetleri Sırasında Neler Yapılmalıdır

Çocukların Ağlama Nöbetleri Sırasında Neler Yapılmalıdır

Çocukta Ağlama Möbetleri ile Bu Sırada Yapılacak Esaslar

Çocuk açlıktan, rahatsızlıktan ve huysuzluktan ağlar. İlk iki sebep normal sebeplerdir. Son sebep olan huy kişilik bir eğitim hatasıdır.

Bazı çocuklar, isteklerini elde edemeyince katılana kadar ağlarlar. Ağlama sonunda çocuk morarır, soluk alamaz hale gelir ve evdekiler için üzücü durumlar husule gelir. Bunlar ekseriye şımartılmış, sinirli çocuklardır. Anne, çocuk ağladıkça, kucağına almış ve bütün isteklerini yapmıştır. Ağlama nöbetlerinin bir de hastalık ve tehlikeli durumlar meydana getiren şekli vardır.

Bu katılma denilen bir haldir. Korku, hiddet, öfke ve ağlama bu hale sebep olur. Çocuk ağlar, şiddetli bir soluk alır; birden soluğu durur, morarır, katılaşır. Sonra çocuğun yüzü solar ve gevmeme olur. Birkaç saniyeden birkaç dakikaya kadar sürebilir, ilk başlarda bakar, iki yaşında geçer. Bazen beş yaşına kadar da. devam edebilir.

Anneler doğumdan itibaren çocuğun her isteğini yerine getirmeyerek ona lüzumsuz ve zamansız isteklerinin yerine getiremiyeceğini hareketleriyle anlatalilirler.

Ağlama nöbetlerinin husule gelmemesi için, anne ve babanın çok anlayışlı hareket etmesi gereklidir. Tedavide anlayış; ve şefkat tesirlidir. Sertlik ve ceza yeni nöbetlere sebep olabilir. Nöbet anında, çocuğun yüzüne soğuk su serpmek faydalı olur.

Bazen bir sancı veya hastalık dolayısiyle ağlamak, çocukta kucağa alınmak maksadıyla ağlamak itiyadının başlangıcı olur. «Çocuğum hasta oldu, terbiyesi bozuldu» sözü çok doğrudur. Çocuğun hakikaten sancısı olup olmadığını anlamak güçtür. En iyisi onu yatağına bırakmaktır, sancısı rsa kucakta dolaştırılmakla çocuk her halde bir şey kazanmaz. Fazla ağladığı zaman, çocuk bazen nefesini o katlar uzun müddet tutar ki, âdeta morarır diye telâş ederler. Bu suretle çocuğun bir an için kendini kaybettiği de vâki olur.

Bu nefes tutma hali çocuk için bir nevi hiddetten başka bir şey değildir, Manzara anne ve babaya korkunç gelebilir ve derhal çocuğun arzusuna uymalarına sebep olur. Böyle bir hâl karşısında merak ve telâş gösterilmemelidir. Çocuk yatağında bırakılmalıdır. Etrafından uzaklaşmalı, istediğini yapmamaya bilhassa dikkat etmelidir. Yoksa bu hallerin sık sık tekrarlanmasını beklemek tabii olur. Çocuk ağlatmasının bir netice vermediğini görürse, ileıide annesine babasına ağlama suretiyle tahakküm etmeğe çalışmayacaktır.

Çocuk anne ve babanın takdir sözlerinden, tebessümünden veya herhangi bir dikkat alâmetinde büyük bir haz duyar. O, yalnız kalmayı, lâkaydîyi, alâka çekmemeyi sevmez, Eğer uslu yatmak alâka uyandırmazsa, yaramazlık veya ağlama bunu temin ediyorsa o da alâkayı bu suretle temine çalışacaktır.

İstenilen şeyi yaptığı zaman alâka ve tasvip gösterilmez, fakat yaramazlık yapınca kendisine darılınır ve mesele çıkarsa, hiç şüphesiz onun için yaramazlık usluluktan daha tatlı bir şey olacaktır. Ağlamaların, hiddetlerin, nefes tutmaların mühim bir sebebi budur.

ÇOCUK İSTEDİĞİNİ YAPTIRMAK İÇİN AĞLAR

Çocuğun istediği şeyi anlatmak üzere yapacağı tek şey ağlamaktır. Ağlamayı icap eden sebep ortadan kaldırılınca ağlamak da durur. Çocuğun bir miktar ağlaması iyidir. Çünkü ağlamak, ciğerlerin hava ile dolmasına hizmet eder.

Ağlamayı doğuran sebepler:

• Açlık ve susuzluk, kuvvetli bir ağlama ile anlatılır. Tabiî bir halde bulunan bir çocuğun açlıktan ileri gelme ağlaması, süt emzirme zamanlarına yakın olur.

• Çocuğun tamamiyle rahat ve huzur içinde olmaması, hiddetli hiddetli ağlamasını mucip olur; bu ağlama da şu sebeplerden ileri gelir:

• Çocuğun altındaki bezin kirlenmiş bulunmasından,

• Sıkı, yahut tahriş edici elbiseden,

• İğne batmasından,

• Rahat edemiyecek bir vaziyette bulunmasından veya rahatsız yatırılmasından,

• Hastalıktan.

Çocuğun ihtiyaçları yapıldıktan ve bir hekim tarafından da, çocuğun sağlığı yerinde olup ağlaması için hakikî bir sebep olmadığı temin olunduktan sonra, çocuğun ağlamasına hiç ehemmiyet verilmemeli ve hattâ bu ağlamalar birkaç gün dakikalarca sürse bile aldırmamalıdır. Çocuk böylelikle lüzumsuz yere ağlamak huyundan vazgeçer.

Çocuk ağlıyor diye, sakın yiyecek vermeyiniz. Çünkü çocuk bunu itiyâd haline getirir.

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ